راس آرگوس

راس آرگوس برای اولین بار در سال 1801 توسط بلوخ و اشنایدر شناسایی و توصیف گردید. این ماهی ساکن مناطق کم عمق ساحلی در آب های سریلانکا، تایوان و شمال تا جنوب استرالیا می باشد که بطور معمول در اعماق 1 تا 15 متر یافت می شود، جایی که در آن جا از سخت پوستان و بی مهرگان کوچک تغذیه می کند.جنس نر این ماهی دارای بدنی به رنگ سبز مات بوده و خطوط نا منظم نارنجی رنگ نیز بر روی چهره آن قابل مشاهده است، جنس ماده نیز دارای رنگ یکدست سبز تیره می باشد و فاقد خطوط نارنجی بر روی چهره است. راس آرگوس نسبتاً مقاوم است و بخوبی با محیط آکواریوم سازگار می شود. این ماهی را میتوان در آکواریوم های فقط ماهی که در آن از ماهیان صلح آمیز و یا از ماهیان نیمه تهاجمی نگهداری می شود، نگهداری کرد. راس آرگوس خرچنگ ها، میگوهای زینتی، کرم های لوله ای، ستاره های دریایی شکننده، خیار دریایی و توتیاهای دریایی را میخورد، این ماهی همچنین زمانی که شن ها را کنار میزند تا بدن خود را در زیر بستر مخفی کند، ممکن است باعث شود که شن های پخش شده بر روی سطح مرجان هایی که بر روی بستر قرار داده شده اند ریخته شده و احتمالاً باعث خفگی آن ها بشود، به همین دلیل نگهداری از این ماهی در آکواریوم های مرجانی توصیه نمی شود. برای نگهداری از این ماهی لازم است که یک آکواریوم با آب با کیفیت و بستر شنی نرم به عمق 5 تا 10 سانتیمتر و مکان های غار مانند را در نظر بگیرید. زمانی که این ماهی را به آکواریوم معرفی می کنید ممکن است که در روزهای ابتدایی بیشتر وقت خود را در مخفیگاه سپری کند، اما معمولاً پس از چند روز از مخفیگاه خارج شده و شروع به شنای آزاد خواهد کرد، گاهی هم ممکن است که این ماهی تنها پس از یک روز از مخفیگاه خود خارج شده و با شرایط آکواریوم سازگار شود. برای تغذیه این ماهی در آکواریوم می توان از یک رژیم غذایی گوشتی مانند آرتمیای زنده یا منجمد شده، مایسیس، و دیگر غذاهای گوشتی که بصورت تازه ، خشک و یا منجمد شده در فروشگاه های آکواریومی در دسترس هستند استفاده کنید. راس آرگوس نسبت به سایر ماهی ها رفتار صلح آمیزی دارد اما نرهای این ماهی معمولاً با یکدیگر سازگار نیستند، بنابراین بهتر است که فقط یک نر را در آکواریوم خود داشته باشید، مگر این که آکواریوم شما به اندازه کافی بزرگ باشد، ماده ها با یکدیگر سازگارند و شما می توانید آن ها را بصورت گروهی در آکواریوم خود نگهداری کنید.